اه ه ه ه ه، اينجا چقدر هيجانش کمه. هيچ کس نيست که باهاش دعوا کنی،هيچ کی تصادف نمی کنه، تو خيابون دعوا و کتک کاری و چاقوکشی نمی شه، همه ی آدما خوبن، هيچ کس نيست که دودرت کنه. تو ايران منظوری به تنهايی حداقل روزی ۵-۶ بار دودرمون می کرد. ايران يه خوبی ديگه هم که داشت اين بود که هر روز نمی دونستی فردا چه بلايی سرت مياد. ولی اينجا حداقل تا ۱ ماه بعد رو ميشه پيش بينی کرد. 

  
نویسنده : roozbeh ; ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٦ مهر ،۱۳۸٢
تگ ها :