ديروز رفتم بلندترين ساختمون کج دنيا (يا شايدم کجترين ساختمون بلند دنيا). يک view خيلی باحال از مونتريال رو ميشد ديد از بالاش (فعلا امکانات عکسگذاری ندارم). اين ساختمونو برای المپيک تابستانی ۳۰ سال پيششون ساخته بودن. اين بنده خداها چون تاريخ ندارن همچين با هيجان راجع به بناهای ۳۰ سال پيششون حرف می زنن که .... بعد از ظهر هم رفتم يکی از خفن ترين کازينو های دنيا. البته دور و ورش پرنده پر نميزد. اما توش که رفتم حداقل ۲۰۰۰ نفر اونجا بودن که ۹۰ درصدشون پيرمرد و پيرزن بودن. مردم با ليموزين و کت شلوار می رفتن تو من هم در کمال هپليت رفتم تو. تا ساعاتی ديگه مونتريال رو به مقصد تورونتو ترک می کنم. ارزيابی کليم اين بود که ونکوور خيلی بهتر از اينجاست يا شايدم من به ونکوور عادت کردم و اينجا رو زياد نميشناسم. تنها مزيت اينجا به ونکوور اينه که مردم اينجا يه ذره خونگرمترن و يه ذره هم امنيت بيشتره. وگرنه از لحاظ زيبايی شهر و امکانات زندگی و تفريحی و پرستيج مردم، ونکوور يه چيز ديگست.

/ 2 نظر / 7 بازدید
mona

vaghean ke kheili bi tarbiati age emrooz biroon bordamet

مهدی مصطفوی

من که مونترال رو نديدم ولی هم درباره پرستيج مردم و هم امکانات تفريحی و هم زيبايی شهر چيزای ديگه‌ای شنيده بودم. تو مطمئنی اشتباهی هليفکس نرفتی؟